لذت کارهايمان را با ياد خدا تجربه کنيم.حتي به هنگام نوشيدن آب

 تقصير كفش ها نيست، جاده را نيز متهم نكنيد؛ پاي رفتن بايد. پابرهنگاني بوده اند كه جاده هاي لجوج بر گامشان بوسه زده است

 خدايا رحمتي کن تا ايمان نام و نان برايم نياورد و قوتم بخش تا نانم وحتي نامم را در خطر ايمانم افکنم

(دکتر شريعتي)

 هرازگاهي توقف در ايستگاه بين راه فرصت خوبيست براي ديدن مسير طي شده و نگريستن به راهي که پيش روست...گاهي براي رسيدن بايد نرفت ....!!!!  

 روي ساحل درياي زندگيم قدم مي زدم در همه جا جاي دورد پا بود. جاي پاي من و خدا . به سخت ترين لحظات كه رسيدم فقط يك جاي پا ديدم . گفتم خدايا : تو در سخت ترين لحظات زندگيم رهايم كردي ؟ ندا آمد : اين جاي پاي من است كه تو را بر دوش مي كشيدم ..........

 هر وقت تو زندگي به يه در بزرگ که يه قفل بزرگ روش بود رسيدي ، نترس و نااميد نشو چون اگه قرار بود در باز نشه جاش يه ديوار مي گذاشتن ......

وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغها ميكند پرهايش سفيد ميماند، ولي قلبش سياه ميشود.... دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اصراف محبت است.

( دكتر علي شريعتي )

يا قائم آل محمد
مي دانم که مي آيي و مي گذرد اندوه سالهايي که بي تو گذشت .

بابت تاخیر چند ماهه شرمنده همه دوستان عزیز هستم . راستشو بخواید ترم آخر دانشگاه واقعا ترم عجیبیه  آدم نمیدونه باید چه احساسی داشته باشه ؟؟!!    خوشحال باشه که داره درسش تموم میشه   یا دلواپس پیدا کردن کار باشه  یا بخونه برای کنکور ارشد  . این ترم هرچند تعداد واحدام کم بود اما چون داشتم روی پروژه کارشناسیم کار می کردم  دیگه وقتی برام نموند تا بتونم وبلاگ رو به روز کنم ..... نگران نباشید از خجالتتون در میام